papiaments-curacaoHet is een eeuwendurende discussie die op allerlei niveaus gevoerd wordt. Namelijk, het nut van de taal het Papiaments. De discussie wordt gevoerd op het alom bekende en voor iedereen toegankelijke facebook, maar ook in de politiek. Want hoe belangrijk is het dat het Papiaments de onderwijstaal is op Curacao? Hoe belangrijk is het dat de taal in het Nederlandse parlement gesproken wordt en is het voor makamba’s nu echt nodig om Papiaments te spreken als ze op Curacao wonen?? Per slot van rekening spreekt iedereen op het eiland toch ook Nederlands?!

Nu, Papiaments is de moedertaal van het grootste gedeelte van de bevolking op Curacao. Curaçaoënaars zijn, door de verschillende taal invloeden die deze taal rijk is, zeer taalgevoelig. In principe wordt er thuis Papiaments gesproken, op school wordt Nederlands en Engels onderwezen en Spaans gaat de gemiddelde Antilliaan ook zeer goed af. In de hele wereld is voor 250.000 mensen het Papiaments de moedertaal. Het is dus terecht dat in 2007 het Papiaments als officiële taal erkend is.

Door de taalproblemen die er ontstonden bij jonge kinderen, heeft de overheid op Curacao in 2005 besloten het Papiaments door te voeren in het basisonderwijs als de onderwijstaal. Het Papiaments dat thuis gesproken werd, is namelijk heel moeilijk te combineren met het Nederlands dat op school onderwezen werd. Papiaments en Nederlands is namelijk een taal die niet synchroon loopt met elkaar. Veel woorden, uitdrukkingen en zinnen zijn simpelweg niet te vertalen. Veel voorkomend is dat Antilliaanse tieners, nadat ze klaar zijn met de middelbare school, gaan studeren in Nederland. Hier op Curacao worden er ook studies aangeboden, maar de keuze is lang niet zo breed als die in Nederland en er bestaat een studiefinanciering. Een logisch gevolg dus. Op de middelbare scholen is de onderwijstaal nog wel Nederlands, maar doordat het in de jonge jaren niet goed is onderwezen, zal er dus tijdens de vervolgstudie een taalachterstand zijn die bijna niet meer is in te halen. Ander gevolg van het invoeren van het Papiaments als onderwijstaal in het basisonderwijs, is dat veel ouders die het kunnen betalen ervoor kiezen hun kind op een particuliere school te plaatsen, waar Nederlands de onderwijstaal is. Een aantal reguliere scholen kreeg ook toestemming het onderwijs in het Nederlands te voeren. Resultaat hiervan was lange wachttijden, maar natuurlijk ook een enorme verdeeldheid. En dat is jammer en natuurlijk helemaal niet de bedoeling. Daartoe is in 2008 besloten het Nederlands weer als onderwijstaal in te voeren.
papiamentu-curacao
Ik vind het heerlijk dat op Curacao Papiaments gesproken wordt. Het geeft het eiland identiteit. Het is de moedertaal van het grootste gedeelte van de inwoners en ik doe dan ook mijn best om het zoveel mogelijk te spreken en het zo goed mogelijk uit te spreken. De taal geeft me het gevoel dat ik echt in het buitenland woon, ondanks dat de vele invloeden van mijn vaderland hier terugkomen. Voor mij een ideale combinatie. Ik kan me storen aan mensen die hier al ruim 10 jaar wonen en geen woord Papiaments spreken. Ik spreek het niet vloeiend, maar doe wel mijn best. Veel conversaties zijn volgbaar voor mij. Ik pleit er dan ook voor dat Nederlanders die hier komen wonen zich het Papiaments eigen moeten maken en zeker niet moeten klagen dat Antilianen te lui zijn om te werken, als ze zelf te lui zijn om de taal te leren. Houd dan gewoon lekker je mond. Qua onderwijs en met oog op de studietoekomst van vele kinderen is het simpelweg handig dat ze zich het Nederlands goed eigen maken. Het vergroot kansen in de toekomst en dus ook de kansen van het eiland. Remigratieprojecten moeten dan ook gestimuleerd worden! Papiaments spreken in het kabinet… Tja, Nederlands blijft de voertaal binnen het Koninkrijk. Daar kan je lang of kort over discussiëren, het is een feit. Bepleit werd om het anders in het Fries te doen. Ook een officiële taal binnen het koninkrijk. Dit lijkt mij even belachelijk.

Curacao is rijk aan taal. Dat moet gekoesterd worden. Maak gebruik van de mogelijkheden die je hebt. Gebruik de taalbeheersing in je eigen voordeel. Of dit nu voor studie, discussie of in de snek is. Taal is kennis en kennis is macht. Denk daar maar is over na.

 
Dit artikel is een gastblog, geschreven door Marlous Molendijk.

Deel dit artikel met een vriend

3 BERICHTEN

  1. In de historie zijn er talen bijgekomen en er zijn talen verdwenen. Het is ontzettend belangrijk om deze talen vast te leggen vanuit een cultuur-historisch belang. Maar angstvallig vasthouden aan een taal met weinig internationale mogelijkheden is niet verstandig.
    Taal is kennis en kennis is macht, je zegt het goed. Alleen dan kijk ik liever naar hoe een land mee kan tellen in de wereld. En minder of je een biertje in de snek kan bestellen. Want hoe je het went of keert, je moet een economie draaiende houden. Een belangrijk onderdeel hiervan is inderdaad remigratie. Want om kennis te krijgen moet er nog steeds vooral overzees gestudeerd worden. Helaas bestaat er geen studiefinanciering voor de VS en alleen scholarships die moeilijk te krijgen zijn. Al zijn veel studieboeken op de universiteit in NL gelukkig ook in het Engels (en op de UNA). Want op Nederlands zitten we eigenlijk ook niet op te wachten gezien onze geografische ligging. Kijk nou waar Curacao ligt: een paar uur vliegen van de VS en op steenworp afstand van opkomende economieën in Latijns-Amerika. Waar hebben we dan Papiamentu en Nederlands voor nodig als Curacao onafhankelijk wil zijn? Ik hoop dat er over een jaar of 10 hier op Curacao alleen Spaans of Engels wordt gesproken. Maar ik denk dat de taal vanzelf gaat veranderen op Curacao, het is niet te vermijden. Vooral de jongeren gebruiken enorm veel Engels mede door de invloed van Internet, bioscoop en TV en de stap naar Spaans is relatief klein. Het heeft allemaal even tijd nodig en komt het in mijn ogen vanzelf goed. Het heeft alleen geen zin om bijvoorbeeld besprekingen te dwarsbomen met taaleisen. Die vertragingen zijn voor niemand goed en zeker niet voor de jeugd van nu. Die moeten dadelijk het onafhankelijke Curacao op gaan bouwen en draaiende houden. Maar gelukkig zijn die international minded dus ik heb er alle vertrouwen in!

  2. Hi Marlous!

    Je kent mijn mening vast wel:)
    Ik ben het met je eens.
    Taal geeft een land een identiteit. Nederland heeft recent zelfs de Nederlandse en Friese taal in de grondwet verankerd.
    Ik heb niet het idee dat Curacao angstvallig vasthoudt aan Papiamentu. Er worden aardig wat talen naast het Papiamentu gesproken.
    Ik deel de mening van Sebas overigens niet dat kennis overzees gehaald dient te worden. Het is in een behoorlijk aantal gevallen zo, dat Nederland niet zozeer alleen trekt om de mogelijkheden te studeren, maar ook om een tijd van het eiland af te zijn. Er worden hier steeds meer opleidingen aangeboden. Voor wat betreft de opkomende economieën, de enige twee landen die echt opkomend zijn: Mexico en Brazilie hebben zo’n streng beleid voor studenten en voor immigratie dat dat geen optie is.
    Toeristen vinden het prettig dat er Engels gesproken wordt, maar houden er ook zeker van wanneer er een voor hen onbekende taal wordt gesproken.
    En talen die verdwenen zijn? Vooral streekdialecten zijn verdwenen en talen van kleine Indianen stammen. Zelfs wanneer het Engels de voertaal zou worden op Curacao zou het honderden jaren duren voor het Papiamentu niet meer gesproken zal worden.
    Nee, leuk zo’n kleine taal. En goed om naast het Nederlands en Papiamentu, Spaans en Engels te leren!

  3. Nice article, nice topic. I think it is great that there are multiple languages spoken in Curacao, and I agree that Papiamentu lends to the island’s identity. It also highlights the history of the local people as they were the ones to invent this creole language in order to communicate with each other during the period of slavery on the island. It is not so necessary today but gives the local people a connection to their past.

    English itself is also a creole language since it is a mix of many different languages and is somewhat simplified in its grammar and text compared to older languages.

    Yes, language is knowledge and it is good exercise for the brain when you learn a new language. I think Papiamentu has survived because of the small size of the island, no borders, and the population of locals who have settled permanently in Curacao. Although Papiamentu will never make it into the international community as English has done, it provides a recent example of how and why languages were formed throughout our history.

LAAT EEN BERICHT ACHTER

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.