Dengue Curacao
Het hele jaar door zomerkleren aan, geen jas dragen of sokken, nooit meer handschoenen of mutsen op dat is toch heerlijk als je anders gewend bent. Nee, na vijftien jaar verveeld het nog steeds niet!

Op het strand of een terras wilde ik altijd met mijn gezicht naar het water zitten maar dat is nu wat minder, het water is er morgen en overmorgen ook nog wel! Het nadeel van zoveel zon is natuurlijk wel de invloed op je huid. Gemiddeld zwom ik twee keer in de week. Zonder daarvoor pal in de zon te gaan zitten werd de huid op mijn decoletee en in mijn gezicht wel erg rood en voelde pijnlijk aan, ook op de dagen dat ik niet in de zon zat.

De huidarts vertelde dat de huid beschadigd was maar met een speciale crème behandeld zou kunnen worden. In het begin zou er een verergering optreden, er zouden wondjes ontstaan, daarna korstjes, en als alles goed ging zou de huid daarna genezen.

LEES OOK: Regentijd op Curacao: Invasie van de verrekte muggen!

Vol goede moed begon ik te smeren, maar al na een paar dagen werd mijn huid vuurrood, dat geeft niet zei de arts dat hoort er allemaal bij. Doe de rode plekjes in je gezicht ook maar gelijk. Na een tijd zou het verbeteren dus begon ik ruim te smeren. De plekken werden vuurrood en zeer pijnlijk. De arts zei: “Als het niet meer vol te houden is mag je stoppen”. De zalf had dan toch al zijn werking gedaan.

Ik smeerde camouflage crème en makeup op de rode plekken en ging naar mijn werk. De volgende dag kreeg ik vreselijke hoofdpijn en belde af.

Ik was niet in staat om op te staan er kreeg vreselijke hoge koorts, met daarnaast een ondragelijke hoofdpijn. Alles wat ik at kwam er uit, ik had totaal geen eetlust en zelfs drinken wilde ik niet omdat alles steeds naar boven kwam. Met moeite at ik een stukje appel om daarna pijnstillers te kunnen slikken, die er net zo hard weer uitkwamen.

Naar de dokter gaan leek me een onmogelijke opgave en ik bleef het liefst in mijn bed met de gordijnen potdicht. Afwisselend had ik het snikheet of steenkoud. Mijn kloppende hoofdpijn voelde niet goed en daarom besloot ik voor het weekend de huisarts te bezoeken. Met mijn zonnebril op tegen het schelle licht kon ik de arts niet recht aan kijken. Stil zitten ging ook moeilijk door de hevige pijnscheuten in mijn hoofd.
Mijn bloed werd onderzocht, ik had nog maar 20 witte bloedplaatjes. Een gezond mens heeft er 250. Ik moest met spoed naar het ziekenhuis waar ik aan het infuus werd gekoppeld.

Ja dan gaat er van alles door je heen. “Mijn bloed is niet goed, wat heb ik in hemelsnaam onder de leden”. Keer op keer werd ik geprikt voor allerlei testen. Het vervelende van een ziekenhuis is dat mensen je steeds wakker komen maken, zelfs ’s nachts schijnen ze met een zaklamp om te zien of je nog wel leeft! Ik lag te bibberen in bed want de airco mocht niet uit.

Na een paar dagen waren mijn bloedplaatjes iets gestegen en mocht ik van het infuus af. Ik ging naar huis in afwachting van de uitslag.
Wat was ik blij dat ik na een week te horen kreeg dat het dengue was geweest. Dit was mijn tweede keer! Het blijkt dat je het vier keer kunt krijgen dus ik ben al halverwege. Vooral in de regentijd zijn er veel muggen die een prooi zoeken, als je zwak bent ben je een geliefde prooi.

Vier maanden lang heb ik pijnlijke gewrichten overgehouden, vooral mijn enkel, wreef en schoudergewricht waren zeer gevoelig. Nu snap ik ook waarom de ziekte ook wel knokkelkoorts heet.

En tsja, mijn huid is op dezelfde manier genezen als dat het voorheen was, met pijnlijke rode plekjes ook als ik niet in de zon ga. Behoefte aan smeersels heb ik niet meer en ik smeer nu trouw met mijn sunblock factor 50 en blijf in de schaduw. Een aanrader voor een ieder!

Verstandskies trekken CuracaoMijn naam is Emmy Hermsen en ik woon ruim 15 jaar op Curacao. Inmiddels ben ik vijftig jaar en “on top of the hill!” Mijn hobbies zijn creatief schrijven, lezen, watersport, piano spelen en lekker chillen. Ik geef engelse les op 4 basisscholen en heb totaal 550 leerlingen die ik eens per week zie. Het is een leuke afwisselende baan.

5 BERICHTEN

  1. lieve schat, ik heb het stukje gelezen en vind het heftig wat deze ziekte met je doet, nu ik jou al een jaar ken weet ik dat alles weer goed gekomen is met jou.Ik ben blij dat jij er geen last meer van ondervind.
    Jij bent een schatje

    gr hans

LAAT EEN BERICHT ACHTER