Tussen alle gezelligheid door, zag ik een soort houten handkarretje staan met een stapel gloeiend houtskool op de deksel. Daar bleek dus een varken in bereid te worden.

Ik doe mijn jas aan en loop de kou in met een glimlach. Nog maar een paar maanden, zeg ik tegen mezelf, dan val ik weer in de armen van mijn dushi Korsou.

Toen Nati aan het vertellen was, leek het bijna alsof ik al de drie gerechten bijna kon proeven. In geuren en kleuren spon zij een mooi verhaal erom heen en voor we het doorhadden was het tijd om weer huiswaarts te gaan.

‘s Morgens als de zon net opkomt zie je ze lopen naar de schaduw kant. Het mooiste moment om ze te vangen. Ze zijn dan nog lui van de slaap.

‘Ja, das wel heel vreemd wat je nu aan het doen bent. Waarom gebruik je geen afwaskwast?’ Ik stop met het afwassen en kijk haar onderzoekend aan. ‘Een afwas-wat-voor-beest?’

Sinds het op Curaçao nogal extreem regent, zullen er waarschijnlijk mensen zijn die rondlopen met een snotterneus. Dan heb ik voor jullie het recept voor mama’s beroemde kippensoep!

De ‘truck di pan’ verkoopt zo’n beetje alles wat een avond snaaier zich maar wensen kan! Het broodje dat het beste verkoopt, is de ‘pan ku steak’.