Er zijn van die momenten dat je even rust nodig hebt in je leven, maar meestal ontken je dat. Gelukkig heb ik lieve en fijne mensen om me heen die me overhaalden gezellig met hun mee te gaan een weekend op de Zeelandia, een oude statige boot die trips maakt langs ons mooie eiland. Ik heb me gelukkig toch laten overhalen en ben meegegaan, ik heb er geen moment spijt van gehad!

We werden ’s morgens vroeg onthaald door een lieve bemanning. Henriette, Rob en Bas. Drie lieve mensen die met een brede lach, thee, koffie en koekjes al klaar stonden om de eventuele ochtendhumeurtjes de kiem in te smoren (ja, het was vroeg). De mensen die elkaar niet kenden werden voorgesteld, de hutten verdeeld, de koffie gedronken en het schip vertrok. Piscadera uit en in een rustig tempo richting Banda Bou.

Vanaf het eerste moment is dat gelijk genieten, je kan niks meer en je doet dus ook niks meer. Staren naar de zee, zoeken naar dolfijnen, vliegende vissen kijken, genieten van het mooie eiland, huizen spotten van bekenden, je afvragen welke baai dit weer is (want alles ziet er vanaf de zeekant natuurlijk heel anders uit). Je bent ‘gedwongen’ niks te doen en te genieten van de rust. Ondertussen gaat Henriette met lekkere hapjes rond, sommigen gaan lezen, sommige domino spelen, of gewoon gezellig kletsen of staren naar de zee. Er hangt een sfeer gelijk van alles kan en niks moet!!

Uiteindelijk komen we bij playa Manzalina aan en gaan voor anker. Daar maakt iedereen zich klaar om te gaan zwemmen, nou ja meer springen. Van de boot jumpen, bommetjes, mooie zweefduiken, gillen…. en Bea (Moedt) maar foto’s maken.  Als de rust is weergekeerd en iedereen moe is van het zwemmen, komt er opeens een school dolfijnen langs zwemmen!! We bekijken ze vanaf de boot, maar Alex en ik kunnen ons toch niet bedwingen en springen snel de zee in met snorkels. We zwemmen ons kapot om ze te vinden, maar helaas, geen dolfijn meer, ze vonden ons schijnbaar niet leuk genoeg om mee te spelen ;-(.

Aan boord werd inmiddels door de bemanning een bbq voorbereid, onder het genot van een drankje hebben we het gadegeslagen. Goed op elkaar ingespeeld werd dit relaxed en met de nodige gezelligheid gedaan. Gevolg was een zalige BBQ!!! Lekker met salades, een knoflooksaus waar je een week niet van kon kussen (vers door Henriette gemaakt, geweldig!), en lekker vlees gedraaid en gebakken door Rob de kapitein. Kopje koffie na, en weer doorgaan met het zalige niksdoen. Toen de rust was weergekeerd hebben we een leuke uitleg van Rob gekregen over de sterren en wat er gebeurd aan de hemel. Niet dat ik er nu veel meer van begrijp, maar het was wel superinteressant verteld en ik heb er zeker ook wel iets van geleerd.

Het was voor iedereen een vroege ochtend dus de meesten begonnen al te knikkebollen van een dag niksdoen, zon en zee dus gingen allemaal redelijk vroeg slapen. Sommigen onder de sterrenhemel, anderen op het loungedek en sommigen in hun hut. Welterusten dag 1.

Je hoort al het eerste gestommel op de boot, je draait je nog even om. Maar dan komt de geur van verse koffie en gebakken spek je neusgat in. Het zonnetje komt door de patrijspoort heen, je staat dus op.  Dag 2 is aangebroken!

Een geweldig ontbijt van pancakes, eieren zoals je ze wilt, spek, koffie, van alles, je mag kiezen hoe je verwend wilt worden. Rest van de dag verloopt net als dag 1, niksdoen, zalig niksdoen. Zwemmen, snacken, drinken, domino, genieten!

Na een geweldige lunch weer, wordt uiteindelijk het anker gehesen en vertrekken we weer rustig. Bas aan het roer brengt ons in een relaxed tempo terug naar Piscadera. Jammer genoeg komt er altijd weer een eind aan alle leuke dingen. Maar dit was zeker een ervaring om nog eens over te doen. Twee dagen weg, niks doen, verwend worden, het voelt echt aan als een week vakantie. Ik ben verkocht, Zeelandia, tot de volgende keer!!

Weekendje mee met de Zeelandia?

Ook leuk om te lezen: