Ik ben verzot op landkaarten en plattegronden. En dan niet die digitale via bijvoorbeeld Google maps of earth. Nee, echt de ouderwetse, te grote en hoe-zal-ik-hem-vouwen versie. Zo heb ik me laatst in de kaart van Curaçao verdiept. Menigeen vroeg voor mijn vertrek naar feitelijkheden, die staan ook netjes op de kaart vermeld. Curaçao behoort tot de Benedenwindse Eilanden en is 64 km lang van de noordwest tot de zuidoost punt. De oppervlakte is 472 vierkante km. Daarnaast staat er nog informatie over het klimaat, dat het verschil in temperatuur in de winter en zomer gemiddeld 2 graden is.

Maar wat ik vooral leuk vind aan een kaart is puzzelen hoe je zo gunstig (snel, mooi, kort) mogelijk op plaats van bestemming kan komen. In dit geval kan ik niet helemaal vertrouwen op de kaart, want op de eerste plaats staan niet alle wegen en straten erop. Daarnaast zijn er op het eiland behoorlijk wat eenrichting en doorgaande wegen en mag je bijna nergens een U-bocht maken. Dat betekent dat je eerst heel verheugd signaleert dat je plaats van bestemming hebt kunnen vinden, maar daarna alsnog een paar kilometer verder moet rijden om te mogen afslaan en om te keren. Omdat de kaart dus niet altijd rechtstreeks leidt tot mijn gewenste bestemming, ben ik blij met (vrouwelijke) aanwijzingen als bij de Weto-snek rechtsaf en volg de parallelweg schuintegenover Taco Time.

Wat ik ook zo mooi vind aan de kaart van Curaçao, er staan “driving tips” op. Zo is een tip dat op het eiland de mensen claxonneren om elkaar te groeten, te bedanken of om elkaar voor te laten gaan. Zouden wij in Nederland ook eens moeten doen in plaats van enkel te claxonneren als we in een frustrerende verkeerssituatie zitten? Of, inhalen mag zowel links als rechts, het is het veiligst om op je eigen baan te blijven. Maar wat dan als de auto naast mij af moet slaan? Want dan vertellen de driving tips mij dat ik niet hoef te verwachten dat autorijders hun knipperlicht aanzetten en als ze dat al wel doen is dat geen garantie dat ze ook daadwerkelijk gaan afslaan. Ik verbaas me erover dat hier relatief weinig auto-ongelukken gebeuren. Ik denk dat dat komt omdat de eilandbewoners zich niet laten leiden door de regels van het CBR-theorieexamen, maar dat zij iedere verkeerssituatie afzonderlijk en praktisch inschatten. Op basis van regels kan ik in Nederland voorrang nemen, maar hier krijg ik vriendelijk claxonnerend voorrang.

Tot slot bevat de kaart ook nog ik-weet-niet-waar-ik deze-informatie-kan-laten-maar-het-is-leuk-om-te-vertellen-wist-u-datjes. Wist u dat ik met de kaart van Curaçao al claxonnerend het eiland verder ga verkennen?



Simone van Trier (29) verblijft voor een half jaar op Curacao, om de Antilliaanse warmte, ritme en cultuur te ontdekken. Wat is het verschil met Nederland? Is het enkel de temperatuur of zijn er andere factoren te noemen die het leven op Curacao onderscheiden van het Nederlandse?