Van mijn goede vriendin in Nederland kreeg ik het boekje “Ik geef je tijd”, ter inspiratie en vermaak voor op Curaçao. Tijd. Tijd is een abstract begrip. Tijd krijgt enkel betekenis als je er een gevoel aan kan verbinden. De tijd vliegt namelijk als je het enorm naar je zin hebt. Verzonken in een goed boek of een avondje heerlijk wijn drinken met vrienden. Maar ook het tegenovergestelde is waar. En ken je het gevoel dat je tijd te kort komt of dat je denkt dat je nog zeeën van tijd over hebt? Zoals, ik heb nog tijd genoeg voor de deadline, want onder druk presteer ik het beste…? In beide gevallen kan dit leiden tot (lichte) stress.

Ik heb niet de intentie om op dit eiland stress te krijgen. Dat betekent wel dat ik iets moet doen. Ik ga namelijk de tijd loslaten, ga me overgeven aan het moment van de dag. Los van verplichtingen zet ik ’s ochtends geen wekker en doe naar behoefte een dutje tussendoor aan het zwembad. Ik ga me laten leiden door het ritme van het eiland, dat tussen 12.00 en 14.00 uur grotendeels pauzeert. Dit alles doet me beseffen dat dit uitermate luxe is.

Ik neem maar snel de tijd om hier van te genieten.

Simone van Trier (29) verblijft voor een half jaar op Curacao, om de Antilliaanse warmte, ritme en cultuur te ontdekken. Wat is het verschil met Nederland? Is het enkel de temperatuur of zijn er andere factoren te noemen die het leven op Curacao onderscheiden van het Nederlandse?

Ook leuk om te lezen: