Toen ik nog op school zat (basisschool en middelbare school), was zondag altijd mijn minst favoriete dag. Zondag betekende het eind van het weekend en het betekende dat ik maandagochtend weer naar school zou moeten gaan.

Ik wilde toen alleen klaar zijn met school en aan de slag gaan met een baan, welke baan dan ook. Het maakte mij niet zoveel uit, als ik maar geen proefwerken, geen examens en geen huiswerk meer zou hebben. Een baan betekende ook geld verdienen, wat als tiener ook geweldig klinkt.

Jammer genoeg was er niemand om mij te vertellen hoe leuk die (school) tijden eigenlijk zijn. Je moet zorgen dat je goede cijfers haalt en goed presteert op school, maar daarnaast heb je weinig zorgen. Er zijn geen rekeningen die betaald moeten worden (mama en papa doen dat wel), er zijn veel vrije dagen (in vergelijking met mensen die werken) en je bent toch wel vaak met leuke dingen bezig.

Als ik terug denk aan mijn schoolperiode, denk ik aan video games, sport, activiteiten, feesten, ‘get togethers’, vakanties, veel uitjes met vrienden en weinig verantwoordelijkheid. Nou, buiten het behalen van een VWO diploma dan.

Nu ben ik iets ouder en het zijn hele andere tijden. Ik werk 93458239 uren per week en er zijn constant dingen die gedaan moeten worden. Het huis moet onderhouden worden, de auto moet naar de garage, er moeten boodschappen gedaan worden en de stroom/water/huur (of hypotheek) en belasting moeten betaald worden. Er moeten eigenlijk heeeel veeel dingen gedaan of betaald worden, maar ik krijg een ernstige polsblessure als ik ze allemaal ga typen.

Het grappige is eigenlijk dat al die vervelende “school” dingen gewoon door vervelende “werk” dingen worden vervangen. In plaats van een leraar heb je een baas of een manager, in plaats van huiswerk krijg je deadlines en in plaats van proefwerken en examens heb je klanten die blij gemaakt moeten worden. Als het op school fout gaat, blijf je zitten. Als het op werk fout gaat, verlies je je baan en moet je illegale dingen op straat doen om brood op tafel te zetten. *

* Ga alsjeblieft geen illegale dingen doen. Ik geef maar een voorbeeld.

Ik weet ook wel dat werken en de “adult life” hun voordelen en hun leuke dingen hebben. Begrijp me daarom niet verkeerd. Ik vind mijn baan erg leuk en ben ook erg dankbaar dat ik hem heb. Maar wanneer je jong bent, vertelt niemand jouw dat geld verdienen gepaard gaat met geld uitgeven. Het moment dat je een salaris krijgt en dat er geld komt op je bankrekening, komen direct ook uitgaven tevoorschijn. Dat is gewoon zo. Je mag er niet eens mee zijn, je kan tegenstribbelen, je kan moeilijk doen, maar geld verdienen gaat gewoon direct gepaard met uitgaven.

Heb je een leuke bonus gekregen? Nou, je kan erop rekenen dat de airco’s voor een service beurt gaan vragen. Heb je eindelijk een beetje kunnen sparen? Leuk, de automonteur is erg dankbaar voor al die extra biljetten in zijn portemonnee. Eindelijk een salarisverhoging gekregen? Net op tijd want je computer en je laptop gaan zo dood. Heerlijk hoe precies dat werkt.

Maar ja, daar stond ik dan in de Vreugdenhil. Ik was het boodschappenlijstje thuis vergeten en ik wilde mijn vrouw bellen om te kijken wat we allemaal nodig hadden. Ik pak mijn telefoon uit mijn zak en hij laat me zien dat ik 17 emailtjes heb. Ik maak de inbox open en het is een depressieve combinatie van ‘payment reminders’, opdrachten en nog meer opdrachten. Ik bel mijn vrouw op en ik zeg dat ik geen tijd meer heb om naar het strand te gaan en dat het etentje ‘s avonds ook zal moeten wachten. Het wordt immers weer zo’n late avond achter de pc.

In de tussentijd heeft die jongen zijn drankjes en chips uitgekozen. Zijn moeder vult het wagentje met wat spullen en lijkt alsof ze met zijn allen zo naar het strand gaan. Hij luistert naar zijn iPod en ik realiseer mij dat hij nog enkele dagen kan genieten van zijn zomer vakantie. School gaat zo weer beginnen en wie weet, misschien heeft hij evenveel moeite ermee als ik toentertijd had.

Die arme jongen… hij heeft geen flauw idee hoe goed hij het nu heeft.

Ook leuk om te lezen: