Het WK voetbal volgen op Curaçao was weer een ervaring apart. De vroege speeltijden van het Nederlands elftal tijdens de groepsfase deden afbreuk aan de sfeer en het gevoel dat je normaal gesproken hebt tijdens de wedstrijden. Het biergebruik nam ook aanzienlijk toe naarmate het toernooi vorderde; iedereen was wat onwennig en de tijden werden stukken beter (half 3 ’s middags!).

Natuurlijk wonen op Curaçao duizenden Europese Nederlanders die zonder nadenken vol overgave voor Nederland zijn. Je zou denken dat de Curaçaoënaar, wat toch binnen het Koninkrijk der Nederlanden valt, ook voor Nederland is. Niets is minder waar. Nederland komt in 9 van de 10 gevallen na Brazilië en dan ook nog eens na Argentinië. Ik sprak een man die tijdens Brazilië-Nederland een Oranje shirt onder zijn gele had en trok deze dus uit na het laatste fluitsignaal. Mensen op Curaçao gaan voor het mooiste voetbal en hebben niet echt de binding met een land. Ja, Curaçao natuurlijk. Al vraag ik me wel af hoe het was geweest als Vernon Anita in de selectie had gezeten. Hopelijk de volgende keer.

Gelukkig verbroederde ook hier het voetbal de mens. Na de halve finale volgde vele onverwachte felicitaties op het strand of bij de snek. Ik wilde steeds antwoorden: ‘Maar jullie horen toch ook bij Nederland?’. Zo werkt het dus niet. We wonen hier tenslotte duizenden kilometers van Nederland in de Caribbean.

De finaledag was echter anders: de Curaçaose favorieten waren vroegtijdig uitgeschakeld en opeens bleek toch ook Curaçao voor Nederland te zijn. Al het oranje wat maar in de kast lag, werd aangetrokken en eindelijk werden oranje vlaggetjes verkocht langs de weg, wat zorgde voor een kleurrijke sfeer op Curaçao.

Eindelijk was iedereen samen voor 1 team: Nederland. En dat zie je ook op de foto’s die Bea voor MeetCuracao!com heeft genomen op het Wilhelminaplein. Jong en oud, Europeaan of Antilliaan, kwam samen en deelde de emoties met elkaar. Afgezien van de helaas gebruikelijke ongeregeldheden die bij voetbal horen en de nederlaag was het een prachtige dag. Ik vergeet nooit meer de man waarmee we in de Waaigat snek de verlenging hebben gekeken. Vol overgave zette hij om de 5 minuten ‘Hulanda Kampion’ in. In zijn Juventus shirt…

Fotoreportage Bea Moedt @ Wilhelminaplein

12►