Vriendschap op Curacao, is het een illusie?
Het is een bijzonder wereldje op Curaçao als het gaat om vriendschappen. Hele volksstammen komen hier voor een paar jaar, sommigen voor onbepaalde tijd en anderen zijn hier al 10, 20 jaar en dat alles zie je weer terug in vriendschappen die ontstaan.
Zo blijven de mensen die voor een paar jaar komen meestal hangen in hun eigen wereldje van tijdelijke bewoners. Ze weten allemaal dat de vriendschap van tijdelijke aard is en hebben daar op een of andere manier geen enkele moeite mee. Ze helpen elkaar de jaren door en vertrekken weer. Vaak zijn deze mensen uitgezonden voor hun werk maar soms ook net afgestudeerden die hier een tijdje komen werken en vervolgens weer terug naar Nederland vertrekken. Curaçao is niet meer dan een kort avontuur voor hen alvorens carrière in Nederland te gaan maken en ze beleven het eiland op een hele eigen manier.
De andere groep die hier voor onbepaalde tijd is gekomen sluit vaak bewust geen vriendschappen met mensen die hier tijdelijk zijn, je hebt immers geen zin in vrienden waar je na een jaar of twee weer afscheid van moet nemen dus er blijft altijd een bepaalde afstand. Vriendschappen ontstaan meestal binnen dezelfde groep mensen die hier voor onbepaalde tijd zijn gekomen of al langere tijd op het eiland wonen. Het zijn hechte vriendschappen die ontstaan waarvan je hoopt dat ze nog heel lang mogen duren maar waar ook altijd een soort onzekerheid om blijft hangen omdat je niet weet hoe lang je allemaal nog op het eiland blijft.
De groep die hier al langer woont tot slot heeft ook vaak vrienden die hier al langere tijd zijn. Ze hebben geen zin meer in nieuwkomers en hebben in alle jaren al hechte vriendschappen opgebouwd. De onzekerheid rondom de vriendschap is meestal al lang verdwenen omdat de kans groot is dat je allemaal nog jaren, zo niet voor altijd, op het eiland blijft.
Feit blijft wel dat de inwoners van Curaçao continue blijven veranderen. Neem alleen al de stagiaires die komen en gaan, de tijdelijke inwoners van bijvoorbeeld de marine en andere uitgezonden werknemers, ook die komen en gaan wat er voor zorgt dat je steeds weer nieuwe mensen tegenkomt en altijd weer aftast wat voor vlees je in de kuip hebt. Vriendschappen op Curaçao zijn niet vanzelfsprekend en maar zelden voor het leven, een bijzonder wereldje dus!
Na drie jaar kan ik uit eigen ervaring zeggen dat er, doordat je allemaal hetzelfde avontuur bent aangegaan, juist hele hechte vriendschappen ontstaan als je het een kans geeft. Dus een illusie? Nee zeker niet!
Naast deze nieuwe prille vriendschap met Meet Curacao, schrijft Theo al jaren op zijn eigen weblog Reichgelt.com
Ook leuk om te lezen:
Goed verhaal, Theo. Ik ben blij dat je nu ook voor MeetCuracao schrijft. Nog meer reden om elke dag de site even aan te doen.
Ik zou aan je column willen toevoegen dat ook die korte termijn vriendschappen de moeite zijn; immers, een vriendschap is een soort relatie.
Ik werk al jaren als consultant in de humanitaire wereld en dat betekent in praktijk dat je vaak voor enkele maanden intens met ‘perfect strangers’ leeft en werkt op grote afstand van je thuis. De kans dat je je vrienden nooit meer ziet is erg groot en toch neemt iedereen steeds weer afscheid met ‘tot de volgende’.
Ik heb ook enkele jaren op Curaçao mogen wonen en de daar gemaakte vriendschappen zijn nooit overgegaan, ondanks soms al jarenlang geen face-to-face te hebben gehad. De sociale media, als Facebook en Skype, helpen daarbij. Vriendschap is nooit een illusie
Ik merk dat ik toch soms wat afstand bewaar als iemand hier tijdelijk gaat zijn. Alhoewel gezelligheid altijd het belangrijkste is en gezelligheid kent geen…
Dankjewel Peter! Korte termijn vriendschappen zijn zeker waardevol als je hier maar tijdelijk bent, zonder vrienden is er weinig aan lijkt me. Social media helpt zeker, dat merk ik dan weer met oude vrienden/collega’s/familie/bekenden uit Nederland. Ben erg blij dat ik via Hyves en Facebook toch nog contact kan houden met deze mensen.
Zoals Sebastiaan al schrijft merk ik ook dat ik wat terughoudend ben als ik tijdelijke bewoners ontmoet wat niet wegneemt dat het niet gezellig is maar een hechte vriendschap zal het waarschijnlijk nooit worden. ik vind dat trouwens ook het leuke van Curacao, je komt zoveel verschillende en steeds weer andere mensen tegen.
Leuk verhaal Theo, en leuk dat je hier nu een column hebt.. Je hebt volkomen gelijk, ik kijk er zelf op dezelfde wijze tegenaan en merk dat ik al een beetje ‘moe’ wordt van vriendschappen die binnenkort weer eindigen. Ik steek er nog maar weinig energie in en doe lekker m’n eigen ding hier op het eiland en vermaak me ondertussen prachtig…
Hee Theo leuk om je verhalen hier ook tegen te komen!Had ik toch echt t idee dat we al een innige vriendschap hadden opgebouwd….is dat door jouw verhaal compleet de grond in geboord want ik kom maar 3 weken….hahahahahaha
Zo is dat Marjan, doen wij hetzelfde hier!
Tja Petra, dan weet je hoe ik er over denk haha!
Ik denk dat het inderdaad voor een groot deel zo werkt. Ik heb zelf de ervaring dat twee vriendschappen die op Curaçao in 1992 zijn ontstaan, nu nog steeds (allemaal terug in NL) bestaan en zelfs zeer diepgaand zijn. Juist dat stukje wat je samen hebt meegemaakt, maakt deze vriendschappen extra bijzonder. Succes met je nieuwe schrijfplek!!
Nog even over dat plaatje rechts, dat heb je toch niet zelf hierbij uitgezocht mag ik hopen:-)?
@ Door Lijkt het plaatje niet op Theo dan?
De foto was de vrije interpretatie van de webmaster