Marlous Schrijft Tropische Toestanden: Geen palmblad voor de mond!
Allereerst zal ik me even keurig voorstellen. Ik ben, zoals de titel al doet vermoeden, Marlous.
Ik woon inmiddels iets langer dan twee jaar op het eiland en zal jullie wekelijks gaan vermoeien met al mijn rompslomp en zoals de naam ook zegt Tropische Toestanden.
Twee jaar geleden ben ik hierheen gekomen “puur voor het leven”. Ik was twee keer eerder met vakantie geweest, een keer drie weken en de tweede keer zou ik ook een aantal weken blijven, maar gezien niet nader te noemen verblijfsproblemen (dit klinkt niet geheel legaal, maar valt best mee 
) had ik besloten mijn kerst op een ander tropisch eiland genaamd Tobago door te brengen. Dit is niet erg, want de eerste keer was het voor mij al duidelijk. Op dit eiland wil ik wonen, hier wil ik leven. Hier ligt mijn toekomst.
Nu, een paar jaar later heb ik in Nederland alles achtergelaten en ben ik hier “opnieuw” begonnen. Helemaal opnieuw begin je nooit als je gaat emigreren. Ik heb in deze periode veel mensen ontmoet en gesproken die letterlijk gevlucht zijn van het Hollandse leven en proberen zich hier een nieuwe identiteit aan te meten. Behoedt je voor deze onzin, want geloof me, je neemt jezelf altijd mee. Je bouwt een nieuw leven op in de zin van nieuw werk, nieuwe sociale contacten, andere woonomgeving, een fijner klimaat en een gedeeltelijk andere cultuur, want er wordt op dit eiland natuurlijk ook gewoon Sinterklaas met geschminkte pieten gevierd en ook Koninginnedag is hier een groot festijn.
Maar vergeet niet… op een eiland loop je altijd richting zee.
Het mooie van Curacao is dat je hier veel vrijheden hebt. Het voelt in ieder geval een stuk vrijer, ik denk dat dit met het klimaat en de relaxedheid van de niet Hollandse, maar de hier ook zeker heersende Zuid Amerikaanse, lees Caribische cultuur te maken heeft. Alles gaat op dit eiland een stuk gemoedelijker. Mensen zijn vriendelijker, hebben minder haast. Ook al hebben ze haast, je merkt er, behalve in het verkeer, vrij weinig van. Om maar een klein voorbeeldje te noemen: Ik ben in Nederland niet de snelste van de klas. Wellicht dat ik me daarom hier ook zo thuis voel. Wat ik in Nederland in Albert Heijn altijd had waren winkelkarretjes die in mijn enkel prikte in de rij!! Serieus… en dan was het nog niet eens mijn schuld dat Miep met halve hersencel achter de kassa ook niet de snelste van het land was!! Hier heb ik nog nooit een winkelkarretje priemend in mijn enkels gevoeld. Ik heb het ook geen dag gemist. De Albert Heijn overigens ook niet, want die hebben we gewoon!
Waar ik wel erg aan moest wennen was de afvalscheiding. Die bestaat hier niet. Nu, dat zeg ik verkeerd, die bestaat hier wel, maar alleen een enkele verdwaalde Makamba weet de glasbakken bij de Caracasbaai Gasora te vinden. In Mahaai hebben we er ook een volgens mij. Voor de rest gaat alles gezellig bij elkaar in de kliko die wekelijks door het plaatselijke afvalbedrijf Selicor opgehaald wordt. Dat is het enige wat frustreert. Heb ik me eindelijk, na 22 jaar Hollandse Poldergrond een sociaal aangepast “ding” aangeleerd volgens de Hollandse normen, heb ik het hier niet meer nodig!!! En dat is triest kan ik u vertellen. Met pijn in mijn hart gaan de flesjes Polar en de dagelijkse Amigoe gewoon de Selicor bak in. Maar ach, zoals mijn nieuwe gezegde luid: Hoe meer je drinkt, des te eerder klinkt je kliko als een heuse Amsterdamse glasbak. En zo is het maar net, want de vochttoename ligt hier gemiddeld een stuk hoger dan in Holland! Dat schijnt te komen door het warme weer…….. zeggen ze..
Nee hoor, voorlopig blijf ik. Voorlopig blijf ik ook schrijven en jullie hopelijk amuseren met mijn wekelijkse column op deze leukste blog van de Antillen, die nu nog bestaan.
Zoals een vriend van mij laatst zei: Zolang ieder weekend nog als vakantie voelt krijg je mij hier niet weg!!
Ook leuk om te lezen:
Leuk! Een blog binnen een blog. Nog een extra reden om naar meetcuracao te komen
Zo is het maar net
Meer nieuwe items volgen!!
Cooool dushi pabien! Kan niet wachten op de vriendinnen avonden verhalen. Ajoooooooo
WOOOWW…
Mijn zus op een grote site..
Mooihoor..
En eindelijk iemand die iets verteld over de tropische toestanden.
Is ook een meenemertje als je zelf naar curacao wil!
Hesuuuuuuuuu Marlous!! Hoe gaat het? Ik vind dat je heel goed schrijft!! Keep it up!! Ik ben heel benieuwd naar jouw volgend bericht!!
super! Some girls just seem to have it all!
Vind echt superleuk om te lezen en kijk uit naar je volgende verhalen, avonturen en toestanden.. enne je omgeving is misschien veranderd maar een sk en bultrug blijf je! X
Leuke blog Marlous, keep it up!
x Olivia
Hey Marlous,
Leuk stukje heb je hier neergezet, volgende week lees ik hem weer!
groetjes
ben trots op je en kijk uit naar meer!! some girls can write and some don’t ha?
Leuk zo’n column! Ik kijk uit naar je volgende Marlous!
MOES…
Fantastisch schat!!!
Ben superdoeper trots je.
xoxox
Tsja Marlous… dan heb ik nog meer treurig nieuws voor je. De gemeente waar ik het leeuwendeel van mijn leven (vóór) Curaçao doorbracht, heeft net de afvalscheiding gediscontinueerd. Het heeft de Purmerendse burger (en dat zijn er nu 82.000) gemiddeld genomen zo’n 190 euro (Naf 500!) per jaar extra gekost in de voorbije 18 jaar en er is GEEN ENKEL MEETBAAR POSITIEF EFFECT op het milieu. Eerder het tegenovergestelde, de afvalscheidings- en -verwerkingsinstallatie kostte 33 miljoen euro (Naf 88 miljoen) en is 24 uur per dag een ware aanslag op de energievoorraad omdat het bijna net zoveel stroom en gas nodig heeft als een gemiddelde hoogoven. TNO in Delft wist dat overigens al vanaf de start, en heeft dat ook dikwijls gepubliceerd. Maar de ambtenarij in Purmerend zou zo naar Curaçao kunnen verhuizen, men werkt hier namelijk op ongeveer hetzelfde tempo.
Wat nodig is op dushi Curaçao is een mentaliteitsverandering onder de inboorlingen, en dat woord gebruik ik in de meest positieve zin. Dus van alle gezindten, alle komaf en alle opleidingsniveaus. Voer onmiddellijk statiegeld in voor al het glaswerk, plastic frisdrankflessen, kratten en wat dies meer zij. Chollers hebben dan meteen een inkomen en het eiland wordt zienderogen schoner. En wie dan toch volhardt in het moedwillig vervuilen van ons mooie eiland (automobilisten die voor het stoplicht nog even de asbak legen op straat, frisdrankblikjes uit de auto smijten, ijskasten dumpen in de natuur of rondrijden als een soort Isla op wielen terwijl de verstikkende blauwe rubberwalmen uit de uitlaten van de kleine busjes en andere “Flintstone-mobielen” je het zicht ontnemen) moet maar gewoon loeihard op de bon. Ik stel voor dat we dan Europese boetes hanteren… en de agenten instrueren dat ze voortaan ook gewoon hun buren, familie, aangetrouwden en kennisjes op de bon slingeren. Zero tolerance. Alleen dan is er nog hoop voor de schoonheid en de leefbaarheid van deze bijna tot vuilnisbelt verworden Caribische klip.
Oh, wat houd ik van Curaçao, maar wat gaat men er afgrijselijk mee om… gelukkig hebben we de radio om de publieke opinie enigszins te sturen. Het hier namelijk TE MOOI om er zo schandelijk mee om te springen.
Oei… ik wilde hier geen column schrijven, dus ik houd nu op. Bovendien kan ik wekelijks mijn (muzikale) ei kwijt in het Dolfijn FM Magazine.
Proficiat met je schrijfplekkie hier!
Kus!
Edo
Edo, goeie reactie! Ik word ook nog steeds elke dag moe van de smerigheid op vele plekken op het eiland. Ik moet wel zeggen dat het afschaffen van de plastic boodschappen tasjes vruchten heeft afgeworpen. Er worden stappen vooruit gezet. De volgende stap zou voor mij persoonlijk niet statiegeld zijn, maar de piepschuimen bakjes van de snek en de blikjes Polar. Het lijkt erop dat flessen toch net minder vaak in de berm gegooid worden. Onder water kom ik ook altijd meer cups en blikjes tegen dan flesjes.
hey lous
ik kan niet wachten tot je volgende volgende stukje!
kus paul
Hi Lous a.k.a tante biertje
Wat leuk! Ik ga snel de rest lezen.
xxxxxx Bee
Marlous, holland WK heb je gekeken, opa Luuk en ik Ook ,xxxxoma.